Претседателот на Доналд Трамп ги доведе Соединетите Американски Држави на работ на воен судир со Иран, и покрај повиците од соработниците да се насочи кон економските проблеми на гласачите, објави Reuters. Воената ескалација носи сериозен политички ризик пред претстојните конгресни избори, а засиленото внимание кон Иран стана најјасен показател дека надворешната политика и сè почестата употреба на воена сила доминираат во неговиот втор мандат.
Според извештајот, ова прашање ги засенува домашните теми како што се трошоците за живот, кои според анкетите се многу повисок приоритет за мнозинството Американци. Трамп нареди зголемено распоредување на воени сили на Блискиот Исток и подготовки за можни повеќедневни воздушни напади, но засега нема детално објаснување до јавноста зошто земјата би влегла во најагресивен конфликт со Исламската Република од револуцијата во 1979 година.
Висок претставник на Белата куќа изјавил дека и покрај острата реторика, во администрацијата нема целосна согласност околу евентуален напад врз Иран. Советниците и раководителите на изборната кампања сметаат дека фокусот треба да биде ставен на економијата, што било нагласено и на неодамнешна средба со дел од кабинетот, на која Трамп не присуствувал.
Изборите во ноември ќе одлучат дали Републиканската партија ќе ја задржи контролата врз двата дома на Конгресот. Стратегот Роб Годфри предупредува дека долготраен судир со Иран би претставувал значителен политички ризик, бидејќи дел од гласачката база на Трамп е скептична кон странски воени ангажмани и се повикува на неговото ветување за ставање крај на „бескрајните војни“.
Во рамки на движењето „Направи ја Америка повторно голема“ постојат различни ставови, но дел од поддржувачите ја поздравија неодамнешната брза акција против венецуелскиот претседател Николас Мадуро. Сепак, евентуален судир со Иран, како посилен противник, би можел да предизвика поголем отпор.
Трамп повеќепати предупреди дека Иран мора да постигне договор за својата нуклеарна програма, нагласувајќи дека Техеран не смее да поседува нуклеарно оружје ниту капацитет за негово производство. И покрај тоа, критичарите посочуваат дека аргументите за можен напад остануваат нејасни и променливи.
Анкетите покажуваат ограничена поддршка за нова војна во странство, додека економските прашања и понатаму доминираат кај гласачите. Аналитичарите оценуваат дека начинот на кој претседателот ќе се справи со кризата со Иран може да има значајно влијание врз исходот од изборите и врз политичката стабилност во наредниот период.
