Украинските сили во источниот фронт се соочија со едно од најголемите руски пробивања оваа година – напредување од околу 10 километри во близина на Покровск. Малата група снајперисти од 93. механизирана бригада добила наредба итно да се врати на боиштето за да помогне во одбрана на градот, кој бил на чекор до опколување.
„Погледнав на картата и не можев да поверувам,“ изјави Стојников, наредник познат под прекарот Шепард. Украинците сепак успеале да ја стабилизираат ситуацијата и да повратат неколку населени места северно од градот. „Можеше да заврши многу лошо,“ додаде тој.
Рускиот напад повторно ја истакна важноста на утврдените градови во Донбас. Според воениот портпарол Дмитро Запорожец, северниот дел на Донецката област е заштитен со „појас на тврдини“ – 45 километри урбани центри и мали населби, кои ја прават последната голема линија на одбрана.
„Зад тоа има само отворен терен, без индустриски комплекси и без услови за изградба на стабилна одбрана,“ вели Запорожец.
Русија постепено се приближува кон Костјантивка, град со 65.000 жители пред војната, и веќе се наоѓа на помалку од 10 километри од него. Доколку падне, ќе биде отворен патот кон Краматорск и Словјанск – најголемите украински упоришта во регионот.
Хуманитарците опишуваат драматични сцени. „Последниве недели е многу поопасно,“ изјави Евгениј Ткачев, кој организира евакуации од Костјантивка. Руски дронови и лизгачки бомби редовно ги гаѓаат улиците и возилата, што го прави секое движење ризик.
Слична е состојбата и во Краматорск, каде што живеат околу 100.000 цивили. Таму украинските инженери ископуваат длабоки противтенковски ровови и ги подготвуваат урбаните квартови за отпор. „Секоја куќа, секоја зграда може да стане точка на одбрана,“ нагласуваат од армијата.
Локалната жителка Тетјана Лухова, која избегала од Донецк уште во 2014 година, повторно ја преживеа трагедијата – нејзината зграда во Краматорск беше погодена, а таа остана повредена од експлозијата. „Што значи да се предаде Донецката област? Не разбирам. Веќе еднаш избегав од Донецк. Не се вратив 11 години,“ изјави таа.
И покрај притисокот и растечките загуби, украинските војници и цивили остануваат решителни. За нив, предавањето на Донбас не е само воено прашање, туку прашање на опстанок, идентитет и право на сопствен дом.
