Низ Појасот Газа, во пејзаж трансформиран од војна, планини од смрдливо ѓубре претставуваат сериозна опасност по здравјето и животната средина, пишува Би-Би-Си.
„Никогаш не сме живееле покрај ѓубре“, рече Асмахан ал-Масри, раселена жена по потекло од Беит Ханун на север, чиј дом сега е пустелија во Кан Јунис. „Плачам како и секоја друга баба затоа што нејзините внуци се болни и имаат шуга. Ова е како бавна смрт. Нема достоинство“.
Се проценува дека повеќе од 330.400 тони цврст отпад се акумулирале на палестинската територија за осум месеци, покажуваат податоците на ОН и хуманитарните агенции кои работат на санитарните услови.
Шеснаесет членови на семејството Масри делат шатор во камп во близина на Универзитетот Ал Акса со облаци од муви, а понекогаш и змии. Кучиња шетаат наоколу, а сите жители се жалат на постојаната смрдеа.
„Мирисот е многу вознемирувачки. Ја држам вратата од мојот шатор отворена за да можам да добијам малку воздух, но нема воздух“, вели Асмахан „Само мирис на ѓубре“.
