Еден од повредените во трагедијата во дискотеката „Пулс“ во Кочани, Иван Стојменов, по една година од кобната ноќ се огласи на социјалните мрежи и се потсети на тешката борба за живот по пожарот, периодот поминат во кома и лекувањето, истакнувајќи дека денес е благодарен што добил втора шанса за живот, но и дека никогаш нема да ги заборави жртвите од трагедијата.
„Помина една година од ноќта што засекогаш ми го промени животот.
Ноќта кога во дискотеката „Пулс" избувна пожар и се за неколку секунди се претвори во хаос, чад и страв. Ноќта кога животот и смртта беа толку блиску.
Со изгореници по рацете, лицето и дишните патишта, завшив во болница во Словенија. 10 дена кома и скоро 1 месец борба... борба за здив, за сила, за живот. Докторите велеа дека е критично
Но Господ имаше други планови.
Денес сум тука. Со лузни што засекогаш ќе ме потсетуваат на таа нок. Лузни што не се само на кожата, туку и во душата.
Таа ноќ никогаш нема да се заборави. Никогаш нема да ги заборавиме луѓето што не успеаа да излезат. Нивните животи и нивните приказни засекогаш ќе останат во нашите срца.
Оваа година ме научи нешто што многумина го забораваат - животот е кревок. Секој ден е подарок. Секој здив е благослов.
Денес сум благодарен на бога што сум жив. Благодарен на докторите, на моето семејство и на сите луге што беа покраі мене кога беше најтешко.
Животот ми даде втора шанса.
И ветувам дека ќе ja живеам така како што заслужува.
Никогаш да не се повтори.!!!!! Вечна им слава на починатите“, напиша Стојменов.
(Видео) Во 02:32 минути пред „Пулс“: молк, солзи, плач и сеќавање на 63 животи кои згаснаа за миг
По една година од трагедијата, родители, браќа, сестри, семејства и пријатели се собраа пред некогашниот објект на дискотеката „Пулс“ во Кочани, местото каде ги изгубија своите најблиски.Лелек, плач и солзи ја исполнија тишината. Со свеќи во рацете, тие стоеја пред објектот и се сеќаваа на прерано згаснатите животи.Во 02:32 часот – моментот кога минатата година избувна пожарот – присутните оддадоа почит со пет минути молк и молитва за жртвите. Тишината беше прекинувана само од плачот на семејствата кои и по една година ја носат болката од загубата.Местото на трагедијата повторно стана симбол на сеќавањето, тагата и прашањата што сè уште остануваат без одговор.
Настани | пред 2 месеци
