Во анализа за „The Atlantic“, американскиот историчар и надворешнополитички аналитичар Роберт Кејган наведува дека почнуваат да се наѕираат контурите на она што би можела да биде крајната цел на американскиот претседател Доналд Трамп во конфликтот со Иран.
Според анализата, Трамп во телефонски разговор со израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху наводно објаснил дека Соединетите Американски Држави со Иран преговараат за „писмо на намери“ со кое формално би завршила војната и би започнал 30-дневен период на преговори за иранската нуклеарна програма и повторното отворање на Ормутскиот Теснец.
Авторот смета дека целта на таквиот договор е повлекување на САД од кризата. Според него, дури и доколку Трамп нареди нов ограничен напад за да покаже цврст став, тоа би било повеќе порака за домашната јавност отколку вистинска ескалација.
Во анализата се наведува дека Трамп и претходно попуштал во конфликтот со Иран, особено по нападот врз гасното поле Парс и иранскиот одговор врз клучен катарски енергетски објект.
Кејган тврди дека иранските власти веќе подолго време проценуваат дека Трамп нема повторно да започне голема воена операција, поради што не прифатиле значајни отстапки во преговорите.
Како клучни барања на Техеран се наведуваат воени отштети, укинување на ограничувањата за збогатување ураниум, признавање на контролата врз Ормутскиот Теснец и укинување на санкциите.
Во анализата се предупредува дека Иран во меѓувреме ја зацврстува контролата врз Ормутскиот Теснец и склучува договори со земји зависни од нафта и гас од Персискиот Залив.
Се наведува дека Иран планира предност да им даде на своите стратешки партнери, како Русија и Кина, а државите што Техеран ги смета за непријателски би можеле целосно да бидат исклучени од пловниот пат.
Авторот предупредува дека ваквиот развој на настаните може да доведе до уривање на санкциите против Иран и дополнително зајакнување на неговото влијание во регионот.
Во текстот се наведува и дека Нетанјаху бил „надвор од себе“ по разговорот со Трамп, бидејќи евентуалното јакнење на Иран би можело да претставува сериозен удар за безбедноста на Израел.
Кејган оценува дека новата состојба на Блискиот Исток би можела да донесе хронична нестабилност и чести нарушувања во поморскиот сообраќај, особено ако САД постепено се повлекуваат од својата улога во регионот.
