Холандската централна банка преместила дел од националните златни резерви од Северна Америка во Лондон, наведувајќи ја зголемената геополитичка нестабилност и потребата златото да биде полесно достапно во случај на сериозна криза.
Околу 86 тони од вкупно приближно 313 тони злато што Холандија ги чувала во САД и Канада биле преместени во трезорите на Банката на Англија. Холандската централна банка соопштила дека одлуката е донесена поради „сè поголемата геополитичка нестабилност“.
Според објаснувањето, потегот не значи дека Холандија очекува конкретна претстојна криза, туку дека сака да биде подобро подготвена за неизвесностите во светот. Во услови на трговски и воени конфликти, централните банки сè повеќе се обидуваат да ги диверзифицираат местата каде што ги чуваат резервите.
Франција претходно годинава соопшти дека дел од своите златни резерви ги вратила од САД, додека германската централна банка Бундесбанк до 2016 година преместила повеќе од 216 тони злато од странски трезори – 111 тони од Њујорк и 105 тони од Париз.
Гувернерот на холандската централна банка, Олаф Слепен, изјавил дека очекува златото никогаш да не мора да биде употребено во кризна ситуација, но дека земјата мора да ја зајакне својата отпорност и подготвеност.
Лондон е избран поради неговата улога како едно од најголемите светски трговски средишта за злато. Банката на Англија е меѓу најголемите чувари на злато во светот, со околу 400.000 златни прачки во трезорите под центарот на Лондон, вредни повеќе од 200 милијарди фунти.
Преместувањето на резервите не секогаш значи физички транспорт на златото. Во случајот со Холандија, околу 59 тони биле продадени во Њујорк, а потоа биле купени дополнителни количества во Лондон, со што се избегнал прекуокеански транспорт. Повеќе од 27 тони, пак, биле физички пренесени од САД и Канада во Холандија, а потоа од холандскиот град Зеист биле испратени во Лондон.
Во последните години централните банки значително ја зголемиле побарувачката за злато. Според Светскиот совет за злато, во изминатите четири години централните банки во просек купувале по околу 1.000 тони злато годишно, двојно повеќе од просекот од околу 500 тони годишно во претходната деценија.
Златото, воедно, забележа значителен раст на цената, достигнувајќи рекордни нивоа. Неговата привлечност се поврзува со улогата на „сигурно засолниште“ во периоди на финансиска и геополитичка нестабилност, но на цената влијаат и инфлацијата, каматните стапки и зголемената побарувачка од централните банки.
