Францускиот претседател Емануел Макрон од Јапонија отпатува за Јужна Кореја, продолжувајќи ја азиската турнеја во чувствителен момент за глобалната безбедност и енергетските текови, откако реториката околу војната во Иран дополнително се заостри.
За време на престојот во Токио, Макрон потпиша план за соработка во областа на критичните минерали и одбранбената соработка, а оствари и средби на високо ниво, вклучително и со јапонската премиерка, како и протоколарни средби со императорскиот пар. Неговите пораки во Јапонија беа насочени кон улогата на Европа како стабилен партнер, со нагласување на „предвидливоста“ на европските политики во однос на безбедносните кризи.
Во истиот период, од Вашингтон пристигнаа остри изјави во кои беа споменати и европските сојузници, но и Јапонија и Јужна Кореја, во контекст на ризиците поврзани со Ормускиот Теснец – клучен морски коридор за нафтата и енергентите. Токму зависноста од увоз на енергенти преку овој теснец ги става азиските економии под дополнителен притисок и ја засилува потребата од политичка координација меѓу сојузниците.
Во пресрет на посетата, јужнокорејскиот претседател Ли Џе-миунг јавно повика на поцврста соработка со Франција, наведувајќи дека партнерствата меѓу демократските држави стануваат „стратегиски нужна“ во сè пофрагментирана меѓународна средина. Како приоритетни области беа посочени вештачката интелигенција, нуклеарната енергија, водородните технологии и вселенските програми.
Според најавениот распоред во Сеул, Макрон треба да се сретне со претседателот Ли, да положи венец на воениот меморијал во чест на француските војници што учествувале во Корејската војна, како и да присуствува на економски форум. Во програмата е предвидена и свечена вечера со претставници на јужнокорејската поп-култура и филмската сцена – симболичен потег со кој Париз сака да ја зајакне „меката моќ“ паралелно со економските и безбедносните теми.
Посетата на Јужна Кореја, по јапонската етапа, се чита како обид Франција да ја прошири мрежата на партнерства во Индо-Пацификот и да изгради поцврсти канали на соработка со американските сојузници во Азија, во време кога енергетската нестабилност и геополитичките судири сè почесто се прелеваат на глобалните пазари и безбедносната архитектура.
