Новинар: До бројот на Трамп се стигнува за неколку минути – „најлошо чуваната тајна“ во Вашингтон

Американски новинар открива дека приватниот телефонски број на претседателот Доналд Трамп, кој во новинарските кругови важи за „свет грал на пристап“, всушност е лесно достапен и се споделува меѓу новинарите како валута за влијание.

Макс Тани од порталот „Семафор“ опишува дека до бројот стигнал за само неколку минути, без посебен напор. Во текот на разговори со колеги, бројот му бил понуден дури и без да го побара, а потоа добил потврда од повеќе извори дека станува збор за истиот контакт.

— реклама —

Според него, ова покажува дека пристапот до претседателот е далеку помалку ексклузивен отколку што се претставува во јавноста.

Тани објаснува дека бројот на Трамп станал симбол на близина до моќта во Вашингтон, каде директниот контакт со претседателот носи престиж. Телефонот, како што наведува, речиси постојано ѕвони – од доцна навечер, преку утрински часови, па сè до моменти кога Трамп активно објавува на социјалните мрежи.

— реклама —

Во последните недели, во екот на конфликтот на Блискиот Исток, Трамп дал десетици кратки телефонски интервјуа, често без формална проверка на соговорникот, разговарајќи опуштено и понекогаш во присуство на други лица.

Според извори од Белата куќа, овие разговори често не се третираат сериозно од страна на претседателот, кој знае да ги води на звучник и да ги користи за неформална комуникација, па дури и за забава.

— реклама —

И покрај тоа, новинарите продолжуваат да го бараат овој контакт. Како што вели еден од нив, чувството е како „искушение кое не можеш да го одбиеш“, иако се свесни дека содржината на разговорите ретко носи суштинска вредност.

Критиките во новинарските кругови растат. Дел од нив ја оценуваат оваа практика како површна и без вистинска новинарска тежина, тврдејќи дека ваквите разговори повеќе служат за промоција отколку за отчетност.

— реклама —

Поранешни функционери предупредуваат дека ваквиот модел го размива критичкото новинарство, при што пристапот до моќта станува поважен од вистината.

На крајот, Тани заклучува дека иако пристапот до претседателот никогаш не бил полесен, тоа не значи дека новинарството добива повеќе вредност – напротив, се отвора прашањето дали блискоста ја заменува суштината.