Ривалството меѓу САД и Кина се префрла во вселената, каде што двете сили ја засилуваат трката за освојување на јужниот пол на Месечината и за воспоставување трајно човечко присуство надвор од Земјата.
Кина во последните години забележа значителен напредок со изградбата на својата вселенска станица „Тјангонг“ и со успешното враќање примероци од темната страна на Месечината. Пекинг најавува дека до 2030 година планира да испрати свои астронаути на Месечината, а до 2040 година да изгради постојана база.
Во меѓувреме, и САД ги забрзуваат подготовките преку програмата „Артемис“, чија цел е враќање на американски астронаути на Месечината и поставување темели за идни населби.
Во фокусот на двете држави е јужниот пол на Месечината, каде што научниците претпоставуваат дека има воден мраз. Овој ресурс би можел да се користи за производство на вода, кислород и ракетно гориво, што е клучно за долгорочно човечко присуство.
Стручњаците предупредуваат дека недостигот од јасни меѓународни правила за експлоатација на ресурсите на Месечината може да доведе до нови геополитички тензии. Додека САД промовираат меѓународни договори за користење на вселенските ресурси, Кина не е дел од тие иницијативи и развива сопствена стратегија.
И покрај растечката конкуренција, аналитичарите сметаат дека Месечината е доволно голема за двете сили, но предупредуваат дека во иднина ќе бидат потребни нови меѓународни правила за да се избегнат конфликти во вселената.
