Претседателката Гордана Сиљановска-Давкова изјави дека ништо не може да ја намали болката на семејствата кои ги загубиле своите најмили во трагедијата во Кочани, но дека државата мора да направи сè што е во нејзина моќ вакви трагедии никогаш повеќе да не се повторат.
Таа ова го истакна на завршната сесија на Меѓународната конференција за институционалните и клиничките аспекти и решенија по пожарот во Кочани, што се одржа во Скопје.
Според претседателката, трагедијата во Кочани не е само болен спомен, туку и постојана обврска и потсетник дека институциите мора да бидат подготвени за вакви кризни ситуации. Таа потсети и на мислата на Вацлав Хавел дека вистинската мерка на една држава не се гледа во периоди на стабилност, туку во начинот на кој се справува со кризи.
Сиљановска-Давкова нагласи дека зад статистиките стојат човечки судбини, имиња и семејства, а преживеаните и нивните најблиски ќе ја носат траумата доживотно. Таа порача дека државата има должност да биде покрај нив и да им обезбеди поддршка.
„Кочанската апокалипса ни остави длабока рана и ни покажа дека без стандарди, правила и одговорност ниту една дејност не може безбедно да функционира. Ништо, апсолутно ништо не смее да биде поважно од правото на живот“, истакна претседателката.
Таа потсети дека трагедијата била момент на национален шок и длабока човечка болка, но и на силна солидарност. По една година, оцени дека била донесена исправна одлука кога државата побарала помош од странство, што овозможило спасување на многу млади животи.
Сиљановска-Давкова ја истакна и поддршката од соседните земји и брзото активирање на европскиот механизам за цивилна заштита, оценувајќи дека трагедијата покажала дека одговорот на вакви настани не е само медицинско, туку и политичко, финансиско и морално прашање.
Таа посочи дека конференцијата претставува важен чекор за експертска евалуација на досегашните постапки и извлекување лекции за подобра подготвеност во иднина.
Претседателката нагласи дека државата веќе презела конкретни мерки, меѓу кои усвојување национален план за справување со масовни жртви, нови медицински протоколи и зајакнување на институционалната координација во кризни ситуации, со цел трагичното искуство да се претвори во подобра организација и поефикасен одговор во иднина.
