Додека вниманието на светската јавност е насочено кон тензиите меѓу Иран, Израел и САД, за милиони Иранци најголемата закана не е војната, туку недостигот од вода.
Земјата со години се соочува со сериозна водна криза, предизвикана од долготрајни суши, намалени врнежи и неодржливо користење на природните ресурси. Според податоците на Светскиот институт за ресурси, Иран троши повеќе од 80 проценти од своите обновливи резерви на вода, што го вбројува меѓу најзагрозените земји во светот.
Еден од најдраматичните примери е езерото Урмија, некогаш најголемото солено езеро на Блискиот Исток, кое денес има помалку од десет проценти од својата поранешна површина. Сушите, изградбата на брани, пренасочувањето на реките и прекумерното црпење подземни води оставија зад себе огромни солени површини.
Состојбата е особено загрижувачка и во околината на Техеран, каде што нивото на водата во клучните акумулации е на рекордно ниско ниво. Во меѓувреме, недостигот од вода доведе до масовно иселување од руралните средини. Од околу 69.000 села во Иран, повеќе од 31.000 денес се целосно напуштени.
Според официјалните податоци, околу 27.000 села, во кои живеат повеќе од 10 милиони луѓе, веќе се соочуваат со недостиг од вода, додека над 70 проценти од иранските села трпат некаков облик на водна криза.
Експертите предупредуваат дека без сериозни реформи и поодржливо управување со водните ресурси, Иран би можел да се соочи со една од најголемите еколошки и хуманитарни кризи во својата понова историја.
