Помина една година, а раните не само што не се затвораат туку стануваат подлабоки и пострашни. Годината што измина само успеа да го соочи Кочани со страшната вистина дека засекогаш ги нема. Не можевме да ги заштитиме од смртта, но можеме да го зачуваме споменот за нив, да споменуваме дека имаме чета ангели на небото, кои се молат за нас, и да се гордееме што ги имавме со нас на земјата како наши чеда, браќа и сестри, роднини, пријатели. Ова беше пораката од денешниот комеморативен настан „Ден на сеќавање - 16 март 2025“ во Центарот за култура „Бели мугри“ во Кочани на одбележувањето на годишнината од трагичниот настан.
„Бројката просто убива, но да се потсетиме, тие загинаа со песна во грлата и во срцата, загинаа пеејќи, славејќи во животот. Затоа сметаме дека песната сепак е најсоодветниот начин да го испочитуваме споменот за нив. Таа зборува на јазик со кој се пренесува и радоста, но во овој момент и болката и тагата.
Недостасуваат секако и на секој начин. Во училишните клупи, на клупите во паркот, (0:31) недостасуваат во трапезариите, детските соби, на таблоата, во утрата кога се излегува од дома, во вечерите кога се прибира дома, недостасуваат во секој дел од домот, во секој дел од градот, на секоја улица.
Недостасуваат во прегратките на љубените, пријателите, родителите. Недостасуваат на сите можни начини. Просто, тие многу недостасуваат“, беше посочено на комеморацијата.
На комеморацијата во Кочани, по азбучен ред се читаа имиња на жртвите, но и нивните соништа кои завршија во пожарот во „Пулс“ пред точно една година.
„Панчо беше голем другар, добар човек, кој бескомпромисно помагаше на сите, без да бара ништо за возврат. Постојано беше достапен, ако ти треба нешто, а на прво место му беше работата, најблиските, пријателите. Обожаваше да твори, да создава нешто од ништо. И ниедна препрека не беше толку голема, за да не може да ја надмине. Така го живееше својот живот, а тие околу него ги научи на лојалност, другарство, работливост и посветеност. Остави голема трага на музичката сцена. Во Скопје, но и сите градови од Македонија и пошироко. И ќе го паметиме по се, ќе го паметиме после тоа што има направено за музиката, културата, но и за нас, луѓето кои беа дел од неговиот живот.
