Францускиот министер за надворешни работи Жан-Ноел Баро изнесе идеја дека Канада еден ден би можела да се приклучи кон Европската унија, наведувајќи ја земјата како пример за тоа колку блокот станува привлечен и надвор од своите географски граници. Изјавата ја даде на конференцијата „Европа 2026“ во Берлин, во разговор со германскиот колега Јохан Вадефул.
Баро нагласи дека ЕУ, во услови на растечки геополитички тензии, се профилира како „трет центар на моќ“ што може да воспостави рамнотежа меѓу Соединетите Држави и Кина. Во тој контекст посочи дека денес девет држави имаат официјален кандидатски статус за членство, а додаде дека во наредни недели или месеци можел да се активира и Исланд – по што, полушеговито, ја спомена и Канада како потенцијален „идни“ кандидат.
Според него, европскиот модел – со економска тежина, демократски вредности и регулаторна моќ – станува сѐ посилен магнет за држави што бараат потесно врзување со Унијата. Во истата линија тој упати и на сигнали за обновување на соработката со Обединетото Кралство, како и на продлабочување на односите со партнери како Индија и Швајцарија.
Идејата за „канадски поглед преку Атлантикот“ се засили во период кога односите меѓу Отава и Вашингтон се усложнија. Во јавноста сѐ почесто се појавуваат и коментари што ја третираат можноста за поблиско приближување на Канада до Европа како политичко и економско „осигурување“ во новата меѓународна клима.
Сепак, од институциите на ЕУ и од самата Канада пристигнуваат пораки дека членството не е реална опција во догледен рок. Иако имаше позитивна реакција на податоци од анкета од 2025 година според која 44% од Канаѓаните сметаат дека нивната земја треба да се приклучи кон ЕУ, ставот од Брисел останува дека таквата идеја е тешко спроведлива. Канадскиот премиер Марк Карни, пак, јавно изјави дека нема планови за пристапување, одговарајќи со „не“ на прашањата за такво сценарио.
Наместо тоа, Канада се насочува кон зајакнување на практичната соработка со ЕУ преку поблиски економски и безбедносни врски, вклучително и ново стратешко партнерство во доменот на одбраната и сигурноста. Иако членството звучи како политичка провокација или мисловен експеримент, самото отворање на темата е сигнал дека меѓународните сојузништва влегуваат во нова фаза – во која Унијата се обидува да ја зголеми својата тежина на светската сцена.
