Поседувањето недвижност во Европа носи даночни обврски речиси во секоја фаза – од купувањето, преку сопственоста и издавањето под закуп, па сѐ до продажбата. Висината на овие давачки значително се разликува од држава до држава, а според анализата на „Еуроњуз“, Белгија е меѓу земјите со најголемо даночно оптоварување, додека Кипар и Малта се најповолни за сопствениците.
Сопствениците најчесто плаќаат четири вида даноци: данок при купување недвижност, годишен данок на имот, данок на приход од издавање под закуп и данок на капитална добивка при продажба.
Кога станува збор за приходите од изнајмување, Данска има една од највисоките даночни стапки за пониски приходи, додека за повисоки приходи на врвот е Белгија со стапка од 47,27 проценти. Од друга страна, Кипар не наплатува данок за најниските приходи од закуп.
Белгија е и меѓу најскапите земји при купување недвижност. Данокот може да достигне до 12,5 проценти од купопродажната цена, додека во Обединетото Кралство изнесува до 12 проценти, во Холандија 10,4, а во Луксембург 10 проценти. Спротивно на тоа, Естонија и Чешка не наплатуваат ваков данок.
Годишниот данок на недвижности, исто така, значително варира. Во Велика Британија сопствениците на дом вреден околу 300.000 евра плаќаат меѓу 2.000 и 3.200 евра годишно, додека во Франција и Шпанија износите најчесто се движат од 700 до 1.800 евра. Кипар и Малта воопшто немаат годишен данок на недвижности.
Највисок данок на капитална добивка при продажба има Данска, каде што може да достигне повеќе од 52 проценти. Во Германија, пак, доколку сопственикот ја поседувал недвижноста повеќе од десет години, добивката е целосно ослободена од оданочување.
Анализата покажува дека Белгија е меѓу најнеповолните земји за инвестирање во недвижности поради високите даноци во речиси сите категории, додека Кипар и Малта се издвојуваат како најповолни дестинации за сопствениците и инвеститорите.
