Европскиот енергетски пазар повторно е под притисок поради зголемените тензии на Блискиот Исток и стравувањата за нарушување на глобалното снабдување со течен природен гас. Цената на природниот гас во Европа надмина 70 евра за мегават-час, додека складиштата остануваат послабо пополнети од вообичаеното за овој период од годината.
Референтната цена на гасот Dutch TTF за испорака во октомври достигна 70,85 евра за мегават-час, според податоците на ICE. Растот уследи по новите воени судири меѓу САД и Иран и стравувањата дека би можело да дојде до проблеми со извозот на ЛНГ од Персискиот Залив.
Низ Ормускиот Теснец вообичаено минува околу една петтина од светската трговија со течен природен гас, поради што секое нарушување на транспортот може значително да влијае врз глобалниот пазар.
Во меѓувреме, складиштата за гас во Европската Унија се пополнети 64,7 отсто, што е под историското ниво за овој период. Поради високите цени, полнењето на резервите во некои земји е забавено, а постои загриженост дека Холандија и Германија нема да ги достигнат планираните нивоа до 1 ноември.
Пониската пополнетост не значи дека Европа нужно ќе остане без гас во текот на зимата, но ја прави поранлива на нагли промени на цените и нарушувања во снабдувањето.
Особено изложена е Германија. Директорот на германското здружение за складирање гас „INES“, Себастијан Хајнерман, предупреди дека комбинацијата од недоволни резерви и исклучително студена зима би можела да создаде сериозни проблеми со задоволувањето на побарувачката.
Ризици постојат и за Италија, каде што „QatarEnergy“ го продолжи прекинот на испораките на ЛНГ кон „Edison“ до почетокот на ноември поради војната. Компанијата, сепак, уверува дека обезбедува заменски количества.
Дополнителна загриженост предизвикува можноста европските и азиските купувачи да се натпреваруваат за ограничените количества ЛНГ. Според „Goldman Sachs“, доколку нарушувањата од Блискиот Исток потраат, цената на гасот би можела да се приближи до, па и да надмине 100 евра за мегават-час.
За потрошувачите, ефектот врз сметките не би бил веднаш целосно видлив. Според претходни проценки на „Oxford Economics“, во просек се потребни околу шест месеци за промените на големопродажните цени целосно да се пренесат врз потрошувачките цени, иако периодот значително се разликува од земја до земја.
