Премиерот Христијан Мицкоски упати силна и емотивна порака до македонските иселеници кои се вратиле во татковината и започнале нови, успешни приказни, истакнувајќи дека нивното враќање не е симболично, туку суштинско за развојот на државата.
Обраќајќи им се на луѓе кои, како што рече, ја знаат Македонија „и одвнатре и однадвор“, Мицкоски нагласи дека заминувањето од татковината не било прашање на желба, туку на нужда – потрага по подобри услови, сигурност и перспектива. „Ние не можеме да се лутиме на оние кои заминале. Ги разбираме нивната мака, нивната борба и нивните тешки одлуки“, истакна премиерот.
Тој посочи дека, и покрај успехот во странство, човек секогаш останува „дојденец“, додека дома е свој на свое. „Само дома твоето име, твојот труд и твојата приказна имаат длабок корен и трајна вредност“, рече Мицкоски, потсетувајќи на народната мудрост дека „каменот тежи на своето место“.
Премиерот нагласи дека знаењето и искуството стекнато во странство, со враќањето во Македонија, добиваат нова смисла и стануваат темел за отворање нови бизниси, работни места и идеи што носат свежа енергија во економијата. Според него, Македонија повеќе не е земја што стои во место, туку држава што се менува и се развива преку инвестиции во индустрија, енергетика и инфраструктура.
„Нашата обврска како Влада е да создадеме услови – стабилност, правна сигурност и поддршка за инвестиции. Но државата не се гради само со институции, туку со умови, знаење и храброст“, порача Мицкоски.
Во обраќањето беше испратена јасна порака и до македонската дијаспора ширум светот: „Ве разбираме, ве почитуваме и вратите се отворени“. Премиерот нагласи дека не се ветува лесен пат, но се нуди смисла и можност трудот да биде дел од нешто поголемо – придонес за заедницата и идните генерации.
„Домот не е совршен, домот се гради. А нашата заедничка Македонија денес е токму тоа – дом што се гради и во кој има место за сите свои луѓе“, заклучи Мицкоски, оценувајќи дека повратниците се доказ дека враќањето е сила и најсилната порака до сите дека татковината сè уште ги чека своите.
