Речиси седум месеци по трагедијата во дискотеката „Пулс“ во Кочани, каде што животот го загубија 62 млади лица, во регионот расте бројот на граѓани кои имаат потреба, но и бараат психијатриска и психолошка поддршка. Тие не се само семејствата на загинатите и повредените, туку и луѓе кои биле индиректно засегнати од настанот – сограѓани, сведоци, пријатели или млади кои ја чувствуваат колективната траума.
Директорката на Клиниката за психијатрија, д-р Славица Арсова, вели дека по вакви трагедии, потребата од психолошка интервенција не се јавува веднаш.
„Тоа беше огромен шок за сите. Луѓето доживеаја криза која создаде чувство на несигурност и страв. Дел од пациентите се јавуваат кај нас, дел во регионалните центри, но има и млади кои студираат или живеат во Скопје и полесно бараат помош овде. Видливи се не само физичките последици кај повредените, туку и длабоките психички траги што остануваат кај сите засегнати“, изјави д-р Арсова по повод Светскиот ден на менталното здравје (10 октомври).
Професорот Антонио Новотни вели дека во време на отуѓеност и недоверба, заедништвото и слушањето на луѓето во криза се најсилната терапија.
„Семејството, локалната заедница и професионалците треба да бидат достапни, затоа што само заедничката поддршка може да спречи подлабоки последици“, рече тој.
Проблемот со менталното здравје не е ограничен само на Кочани.
Според последниот извештај на Институтот за јавно здравје, во Македонија над 60% од амбулантските случаи се поврзани со стрес, анксиозност и соматоформни растројства, а секој трет млад човек пријавува симптоми на депресија или анксиозност.
Недостигот од психолози и психијатри во помалите градови, како Кочани, дополнително ја отежнува состојбата. ИЈЗ препорачува јакнење на локалните центри за ментално здравје, развивање мобилни тимови и воведување онлајн психолошка поддршка – особено за младите, кои се најранлива група по вакви трауми.
„Со јакнење на локалните центри и навремена психолошка интервенција може да се спречат долгорочни последици. Менталното здравје мора да стане дел од сите јавни политики – од образованието, до трудот и социјалната заштита“, стои во извештајот на Институтот.
