(Видео) Франција во пламен: 30.000 ограбувачи и 8.000 учесници во нередите во Париз

Франција се соочува со сериозна криза по насилните протести, грабежите и судирите со полицијата, а на врвот на немирите во Париз биле регистрирани 30.000 ограбувачи и 8.000 учесници во нередите. Во меѓувреме, министерот за внатрешни работи Лоран Нуњез понудил оставка, но претседателот Емануел Макрон одлучил да го задржи на функцијата.

Според соопштението од Елисејската палата, Макрон ја одбил оставката на Нуњез, но истовремено укажал на пропусти во предвидувањата и разузнавачките информации што придонеле за насилството. Тој побарал од полицијата да примени нови методи во справувањето со учесниците во нередите, по насилството од 17 октомври што ја потресе земјата.

— реклама —

Под притисок по ескалацијата на немирите, Макрон во неделата ја примил понудената оставка, но решил да го задржи министерот на функцијата, образложувајќи дека е потребно континуирано раководење со безбедносните активности во актуелните околности.

— реклама —

Францускиот претседател ѝ се обратил и на нацијата, најавувајќи дека одговорност ќе понесат сите што се обиделе да ја урнат Републиката. Во меѓувреме, опозицијата врши силен притисок врз Макрон, шест месеци пред претседателските избори.

Нови судири избиле доцна во неделата на плоштадот Република во Париз, кој е едно од главните места на протестите во престолнината. Според париската полиција, биле повредени 18 полициски службеници, од кои тројца биле пренесени во болница.

Немирите се прошириле и во други делови на Франција. Во градот Лимож, зградата на градското собрание била зафатена од голем пожар, откако група демонстранти насилно влегла во објектот и подметнала пожар на крајот од протестот.

— реклама —

Масовните протести започнале во средината на септември како локален штрајк и бунт на ученици и наставници во средно училиште во посиромашното париско предградие Кретeј. Причина биле лошите услови во образованието, недостигот од наставници, пренатрупаните училници и запуштените училишни згради.

Со текот на времето, протестите се прошириле и радикализирале, зафаќајќи средни училишта и факултети низ земјата, со блокади и судири со полицијата. На демонстрациите им се приклучиле синдикати, родители и активисти од поранешното движење „Жолти елеци“. На првичните барања за реформи во образованието им се придружиле и протести против високите животни трошоци, поскапувањето на горивата и владините мерки за штедење.