Претседателот Доналд Трамп тврди дека САД победуваат во војната со Иран, и покрај тоа што на Блискиот Исток се испраќаат илјадници дополнителни американски војници. Тој ги критикуваше другите држави за недоволна поддршка, но потоа рече дека неговата земја не се нуждае од таква помош.
Двапати ги одложи роковите што ги постави за Иран околу повторното отворање на Ормускиот теснец, и се закани дека ќе ги „уништи“ иранските енергетски постројки ако важниот пловен пат остане затворен, додека истовремено тврди дека затворањето на теснецот „не ги погодува САД“.
Историчари и поранешни официјални лица предупредуваат дека Трамп често ја разубавува вистината за војната, прикажувајќи ја ситуацијата како успешна, додека реалноста е далеку покомплексна. Леон Панета, кој служел како секретар за одбрана и директор на ЦИА, вели дека „вистината станува првата жртва“ во секоја војна, и дека Трамп вовел пракса на постојано лажење за текот на конфликтот.
Аналитичари забележуваат дека стилот на претседателот – честа непредвидливост и промена на реториката – создава политичка конфузија и ги држи противниците и сојузниците во постојана неизвесност. За критичарите, тоа покажува дека нема долгорочна стратегија, додека за Трамп, непредвидливоста е дел од стратегијата за влијание.
Републиканските поддржувачи остануваат главно лојални, но анкети покажуваат дека долгорочниот конфликт на Блискиот Исток може да предизвика незадоволство, особено ако се испраќаат копнени сили. Само 20% од републиканците поддржуваат ставање на копнени трупи во Иран, иако 63% го одобруваат воздушното бомбардирање на воени цели.
Повеќе членови на Конгресот изразија загриженост за долгорочните последици, финансиските трошоци и неопределеноста во стратегијата, додека Трамп продолжува да ја менува реториката и да ја прикажува ситуацијата како победничка.
Според некои аналитичари, ваквиот пристап можеби има тактичка цел – да ја зголеми несигурноста кај иранските лидери – но ризикот за политичката стабилност и за изборната поддршка во САД е висок.
