Праските се богати со витамини, минерали и антиоксиданси и се сметаат за едно од најздравите летни овошја. Сепак, кај дел од луѓето можат да предизвикаат алергиска реакција, која може да се движи од благо чешање во устата до сериозни состојби што можат да бидат опасни по живот.
Алергијата на праска е една од почестите алергии на овошје, особено во медитеранските земји каде што ова овошје често се консумира. Таа може да се појави како вистинска алергија на праска, предизвикана од реакција на протеинот Pru p 3, или како вкрстена реакција кај луѓе алергични на полен од бреза, позната како синдром на орална алергија.
Кај лицата алергични на полен од бреза, организмот може погрешно да ги препознае протеините од праската како полен, поради што по консумирањето се јавуваат алергиски симптоми.
Синдромот на орална алергија се појавува кога сурово овошје или зеленчук ќе дојде во контакт со усните, устата или грлото. Бидејќи најголем дел од алергените се наоѓаат во кората на праската, некои луѓе можат без проблем да јадат излупени или термички обработени праски. Со готвењето, протеините што ја предизвикуваат оваа реакција често се разградуваат, па симптомите се поблаги или целосно изостануваат.
Симптомите најчесто се јавуваат во рок од пет до 15 минути по консумирање свежа праска. Тие можат да вклучуваат чешање, печење или оток во устата, отекување на усните, јазикот, лицето или грлото, кивање, затнат нос, свирење при дишењето, отежнато дишење, болки и грчеви во стомакот, повраќање и дијареја.
Во ретки случаи може да дојде до анафилаксија – тешка алергиска реакција што бара итна медицинска помош.
Важно е да се направи разлика меѓу алергија и чувствителност на праска. Кај алергијата реакцијата ја предизвикува имунолошкиот систем и симптомите се појавуваат многу брзо по консумирањето. Кај чувствителноста, тегобите може да се јават по неколку часа или денови и најчесто вклучуваат надуеност, дијареја, главоболка, замор и кожни промени како егзема.
Експертите посочуваат дека улогата на IgG-тестирањето во дијагностицирањето чувствителност на храна не е научно потврдена и затоа повеќето здруженија на алерголози не го препорачуваат за поставување дијагноза на алергија или интолеранција.
Луѓето што се алергични на праски или имаат синдром на орална алергија можат да реагираат и на јаболка, круши, кајсии, цреши, сливи, банани, дињи, лубеници, лешници, целер и моркови.
