Додека тие што се виновни се кријат зад оправдувања, јас тука сум — со раце полни цвеќе, ќе се борам за твојата правда, напиша мајката на загинатата Ивона

Стојка Иванова-Антова, мајка на Ивона Антова која загина во трагедијата во клубот „Пулс“ заедно со уште 61 лице, на социјалните мрежи објави потресна порака за својата ќерка и повика на правда.

— реклама —

„Ивонче моја, ангеле мој... Секој цвет што го носам, секоја свеќа што ја палам — е дадена од моето скршено срце за тебе. Сè тука е подредено за твојот мир: светлина, мирис на цвеќе, мала небесна куќичка што ја направив за тебе со свои раце“, напиша таа.

Во објавата таа вели дека „домот не можам да го средам — не можам да се вратам на обичноста додека ти не си тука — но за тебе можев и правам сè“.

Иванова-Антова ја опиша болката за изгубеното дете: „Ти беше мојата радост, мојата насмевка, мојот живот. И она што ми го земаа — ми го зедоа без да ми дадат причини, без да ги платат со срце. Им го гледам нивното избегнување, нивните шепотења, ‘не знаевме’, ‘случајно’ — но не е случајно кога млади животи се скратени и кога некој мисли дека може да си замине без одговор. Јас нема да замолчам. Не за тебе, не за нас.“

„Ако имаше барем капка совест, ќе се приближеа и ќе побараа прошка. Но прошката не ја барам затоа што ја сакам нив — ја барам за правда за тебе, за да не им се повтори на други деца, други мајки, други семејства“, продолжи таа во својата порака.

„И додека тие што се виновни се кријат зад оправдувања, јас тука сум — со раце полни цвеќе, со очи полни солзи и со срце кое не може да престане да те вика. Ги редам твоите слики, го чистам твоето мало небо, иако дома не можам да најдам сила да почистам ништо друго — затоа што секое мое битие е посветено само на тебе. Твојата фотка, твојата насмевка — тоа е мојата сила да станам и да бидам тука за тебе“, напиша Иванова-Антова.

Во објавата заврши со зборовите: „Ти благодарам што постоеше во мојот живот, Ивонче. Беше премногу кратко, но беше совршено по своја убавина. Ќе продолжам да те чувам, да те украсувам, да те носам во секој здив и во секоја молитва. И нема да молчам за вистината — за тебе, за сите што те сакаа, за секое малечко срце што заслужува да живее и да се смее. Каде и да си сега — гледај, јас ти средив убаво. Ти имаш небо од свеќи и ангели, а јас ќе се борам со сите сили за твојата правда. До денот кога ќе те прегрнам повторно — ти си мојата вечна љубов. Те сака мамичка највеќе од сè.“