По комеморативната седница на Собранието за трагедијата во „Пулс“, родителите на загинатите изразија разочарување од институциите кои, како што велат тие, не ги спомнале ни со име нивните деца кои загинаа.
Нашите очекувања, надевајќи се кога ќе дојдеме овде дека ќе ни дадат почит и спрема нашите деца, се падна во вода. Комеморацијата за нашите деца, со 63 жртви за една држава, со две страници читање, и ајде чао, пријатно, толку беше. Ова не го очекувавме. Уште една голема рана за нас родителите. Големо разочарување“, рече Габриела Наунова, мајка на загинатата Надица Наунова.
Очекувавме за секое дете да има барем по две минути да одвојат со текст, што мислевме дека им е даден од институциите. Но за жал ниту едно дете не беше удостоено, спомнато, со име преземе, само кратки зборови и правдање за собранието и одморот што си го земаа после трагедијата. Една година чекавме државата да се одважи и да организира комеморација за нашите деца. Тоа требаше да се случи многу порано. Каква е таква, сепак на завидувачки минимално од организаторите, се деси. Овој чин е многу задоцнет, но важен бидејќи покажува трагедијата во „Пулс“ не е само семена болка, толку институционална одговорност. Затоа очекуваме институциите што поскоро да ја преземат својата одговорност и конечно да има вистинска правда, како што кажа и претседателот Гаши. Да се надеваме барем правда за децата и дека институцијата ќе си ја признаат одговорноста и да се надеваме само на тој чекор, на друг, како што гледам, немаме никаква надеж. Ова беше последна надеж и ја изгубивме за жал. Ние родителите ќе си патиме, ќе вистинска правда, на крајот се надеваме дека ќе ја добиеме. И комеморацијата беше изнудена“, вели Александар Наунов.
Гаши на комеморативната седница за Кочани: Песната на ДНК „Ако утре ме нема“, која до таа ноќ беше само рефрен, денес добива поинакво значење
Комеморативната седница за годишнината од трагичниот настан во дискотеката „Пулс“ во Собранието започна со минута молк.На почетокот на седницата се обрати претседателот на собранието Африм Гаши.Некои ноќи завршуваат рутински, некои ноќи завршуваат оставајќи спомени, но има и такви што никогаш не завршуваат. Постојат утра што будат надеж и раѓаат нова сила, но има и мрачни утра што ја гасат надежта и предизвикуваат само болка. Такво утро беше 16 март минатата година кога осамна по трагичната ноќ во Кочани. Ноќ што започна со забава, со млади што славеа, со пријателства и насмевки, а заврши со плач со рани и болка што длабоко продре во срцето на целата држава. Таа ноќ Кочани и Македонија не ги изгубија само своите синови и ќерки, туку изгубија и дел од својата иднина. Еден неповратен дел од нашата душа таа ноќ изгоре во Кочани. Таа ноќ, заедно со животите на 63 млади луѓе, со себе ги однесе и соништата и плановите кои штотуку почнаа да се градат. Приказните што штотуку почнаа да се пишуваат, и утрешнината на многу семејства во нашата земја. Денес стојам пред вас, со длабоко чувство на тага и тежок товар на одговорност, затоа што да се зборува за трагедијата како што е оваа, можеби е една од најтешките задачи што можат да и припаднат на една институција или на едно лице. Дури и по една година, тешко е да се изберат зборови, но уште потешко е да се изговорат, постојат моменти кога и да ги изберете зборовите, внимателно, тие секогаш изгледаат недоволни за да го изразат она што човекот го чувствува и што го преживува. Таква е и оваа обврска за мене. Иако јавниот збор е должност, тој никогаш не бил толку тежок. Особено кога си свесен дека во ваков случај ниедна реченица не е доволна за да ја исполни празнината и за да ја ублажи болката што оваа трагедија ја остави кај семејствата и во совеста на ова општество“, изјави Гаши.Гаши изрази огромна благодарност кон сите кои помогнале и додаде дека таа помош нема да биде заборавена.Според претседателот на Собранието, правда мора да има бидејќи таа може да донесе мал спокој за семејствата и општеството. Гаши ги охрабри институциите да дејствуваат правилно за да се дојде до правдата.Меѓу оние кои ги загубивме имаше уметници кои со години ја осветлуваа сцената, имаше фудбалски ѕвезди кои постепено се издигнуваа, и којзнае колку професионалци од разни области кои требаше да не направат горди. Песната на групата ДНК „Ако утре ме нема“, која до таа ноќ беше само рефрен, денес добива поинакво значење за секој што ја слуша, затоа што за некои од оние коишто пееа, утрешниот ден никогаш повеќе не дојде, додека за другите утрето дојде но без оние кои ја пееа“, изјави Гаши.Гаши се обрати и до родителите на загинатите.Вашата болка е болка на целото наше општество, но и споменот на вашите најмили е дел од нас и од нашата колективна свест. Сакам моето обраќање да го завршам со истите зборови кои ги напишав во книгата на жалост, оваа трагедија е последниот аларм за сите политички и општествени чинители, да се вратиме кон самите себе, кон нашата човечност и конечно да се издигнеме како феникс за повторно да ја изградиме оваа држава од почеток, но овој пат врз основа на правда, чесност, чиста совест и искреност. Трагедијата од Кочани нека биде последна трагедија во нашата земја, но и наш водич кон праведна држава со владеење на правото. Нека е вечен нивниот спомен“, изјави Гаши.
Македонија | пред 4 часа
